Rozwój szkła optycznego i rozwój instrumentów optycznych są nierozłączne. Nowa reforma systemów optycznych często przedstawia nowe wymagania dotyczące szkła optycznego, promując w ten sposób rozwój szkła optycznego. Podobnie udana produkcja próby nowych odmian szkła często prowadzi do rozwoju instrumentów optycznych.
Materiały optyczne, które od dawna były używane przez ludzi do tworzenia optyki, są naturalnymi kryształami. Mówi się, że starożytna Azja używała kryształów jako soczewek, podczas gdy w starożytnych Chinach zastosowano naturalny turmalin (lustro herbaty) i cytryny. Archeolodzy udowodnili, że szkło można już wykonać w Egipcie i podczas naszego okresu walczących. Ale szkło, gdy okulary i lustra wciąż zaczęły się w Wenecji. Następnie, ze względu na potrzeby rozwojowe astronomów i nawigacji, Galileo, Newton, Descartes i inni również wykonywali teleskopy i mikroskopy z szkła. Od XVI wieku szkło stało się głównym materiałem do produkcji komponentów optycznych.
W XVII wieku aberracja chromatyczna w systemach optycznych stała się problemem dla instrumentów optycznych. W tym czasie, ze względu na poprawę składu szkła, Herr uzyskał soczewkę achromatyczną w 1729 r., A szkło optyczne podzielono na dwie kategorie: szkło koronne i flint.