การพัฒนาแก้วออพติคอลและการพัฒนาเครื่องมือออพติคอลนั้นแยกออกไม่ได้ การปฏิรูประบบออพติคอลใหม่มักจะส่งต่อข้อกำหนดใหม่สำหรับแก้วออปติคัลดังนั้นจึงส่งเสริมการพัฒนาของแก้วออปติคัล ในทำนองเดียวกันการผลิตทดลองที่ประสบความสำเร็จของแก้วพันธุ์ใหม่มักจะนำไปสู่การพัฒนาเครื่องมือออพติคอล
วัสดุแสงที่ผู้คนใช้มานานในการทำเลนส์เป็นคริสตัลธรรมชาติ ว่ากันว่าเอเชียโบราณใช้คริสตัลเป็นเลนส์ในขณะที่ในจีนโบราณใช้ทัวร์มาลีนธรรมชาติ (กระจกชา) และซิทรีน นักโบราณคดีได้พิสูจน์แล้วว่าแก้วสามารถทำในอียิปต์และในช่วงเวลาสงครามของเรา แต่แก้วเป็นแก้วและกระจกยังคงเริ่มในเวนิส ต่อจากนั้นเนื่องจากความต้องการการพัฒนาของนักดาราศาสตร์และการนำทาง, กาลิเลโอ, นิวตัน, เดส์การ์ตและอื่น ๆ ก็ทำกล้องโทรทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์ออกจากกระจก ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 แก้วได้กลายเป็นวัสดุหลักสำหรับการผลิตส่วนประกอบออพติคอล
ในศตวรรษที่ 17 ความผิดปกติของสีในระบบออพติคอลกลายเป็นปัญหาสำหรับเครื่องมือออพติคอล ในเวลานี้เนื่องจากการปรับปรุงองค์ประกอบของแก้ว HERR ได้รับเลนส์ที่ไม่มีสีในปี 1729 และแก้วออปติคัลแบ่งออกเป็นสองประเภท: แก้วมงกุฎและแก้วหินเหล็กไฟ